legodan insan

'Hayallerimin listesi boyumu aşıyor.''

 

Ludovico Einaudi || Experience*

 

 

   Bloğumun en nadide çiçekleri elbette bana şuan hala desteklerini esirgemeyen yakın arkadaşlarımdan oluşuyor. Bu yüzden bu sözü onlar büyük bir ihtimalle yüzlerinde buruk bir gülümseme ile hatırlayacaklar çünkü kendimizi ifade etmeye daha önce hiç bu kadar çok yaklaşmamıştık.

 

        Bu sözün beni bugün hala yürüdüğüm bu yolda nasıl etkilediğine baktığım zaman sıradan bir kalıbın için girmeden yaşamak istediğimi fark ettim. Bunun için attığım ilk adım hayallerimle hedeflerimin arasındaki farklılıkları ortaya koyup bir çizgiyle aralayarak kargaşadan kurtulmak oldu.  

 

    "En nihayetinde varış noktam hayallerim yoldaki duraklarım ise hedeflerim olduğunda ne istediğimi daha iyi anlar hale gelmiştim."

 

   İnsanlar olarak hayallerimize ulaşmak için hedeflerimizi merdiven olarak kullanıyoruz. Bunda elbette bir sorun görmüyorum. Ama karşımıza çıkan engelleri aşma şekillerimiz bazen tek seferlik kuru bir avuntundan oluşabiliyor. Bu yüzden ben yine kendimden yola çıkarak deneyimlediklerimi yazacağım.

 

    Ama daha önce de belirttiğim üzere biz dalında güzel olan çiçekler,

                                                                                    kendi hikayelerimizde başrolü oynuyoruz. 

 

           bu yüzden daha sonra eğer bahçıvan zamanında gelirse diğer çiçeklerin hikayesini de dinleyebileceğiz.

 

                                         n

 e

                                                   y

                s                                       

                                                                           e

 

       

        Bu söz üzerine konuşacağım her bir kelimeyi planlarken gerçekçi olmak istememiştim anlamışsınızdır. Aslında kamera arkasında 'merdivenin ucu nereye kadar uzanıyor? Diye merak ettiğimden bütün bir gece gözüme uyku girmedi. Ama daha sonra kendimi çok ütopik bir dünyada buldum.

 

    

   '' Attığım adımlar kendinden emin ve yıkılmaz gibi gözüken legolar gibiydi. Nitekim komşu çocuğu gelip legoları tekmeleyince içinde olduğum durumun farkına vardım.''

 

       Gerçekliğimle karşılaştığımla ilk inkar etmedim değil şimdi yalan yok. Israr ettim ama en sonunda kabullendim. İnanmış gibi yapabilirsiniz tabii. Ama burada okuduğunuza göre artık bana dert olmaktan çok uzaklaşmış gibi hissettiriyor demektir. Nitekim uzatmanın bir manası yok. Geçip gitti demek lazım.

 

                                   Tabi pes etmek yok! Değil mi?

 

                                                                           Sanırım bu kadarı yeterli;)

 

         300520// 

                                                 r      e       n   

 

 

*Tavsiyemdir. İyi günler dilerim. Ayrıca iyiki doğdun;)